Hoe het allemaal begon ... (en verder gaat)

In 2005 wilde ik iets doen voor een zeer goede vriend van ons die het op dat moment moeilijk had. Mijn man Michiel en ik wilden hem laten weten dat hij er niet alleen voor stond en dat bracht me op het idee om voor hem een kussen te borduren met een mooie Keltische spreuk erop.
Met dit kussen hoopten we hem een steuntje in de rug te geven dat hij op dàt moment nodig had en aan zijn reactie te horen, was onze poging geslaagd. Naar zijn zeggen geniet hij nu nog elke dag van zijn Keltisch kussen.

Vanaf het moment dat hij het kussen kreeg, bij het zien van zijn gezicht, begon er iets te borrelen in me. Is het dan zo eenvoudig, iemand die door een diep dal gaat op deze manier een beetje kleur in zijn leven te brengen ? Ja dus !

Had ik dan tòch een manier gevonden om mijn grote hobbie borduren te kunnen combineren met het iemand helpen en tot steun zijn. Schijnbaar wel en ik wist vanaf dat moment dat dit niet het laatste kussen zou zijn dat ik voor een ander zou maken.

Over de naam van deze kussens waren Michiel en ik het al snel eens ... "Regenboogkussens", dit omdat wij de natuur een warm hart toedragen en de natuur ons op haar beurt weer verblijdt met zoiets moois als een regenboog.
Bovendien is de regenboog een natuurverschijnsel dat zich voordoet wanneer ergens regen valt en het zonlicht daarop schijnt. Een regenachtige dag is vaak ook een donkere dag, zoals iemand ook een donkere periode in zijn leven kan hebben. Als dan opeens die regenboog verschijnt dan brengt dat toch een beetje kleur in die donkere tijd. Daarom vonden we het toepasselijk om de kussens zo te noemen.

Om meer kussens te kunnen maken dan ik in mijn eentje kan borduren en daarbij ook aanvragen voor kussens binnen te krijgen, begreep ik al snel dat ik hulp nodig zou hebben van andere borduursters. Na lang nadenken heb ik toen een yahoogroep opgericht, waar andere borduursters zich kunnen aanmelden om samen met mij lapjes te borduren, naar een onderwerp dat de aanvrager aangeeft. De lapjes worden daarna, samen met wat mooie stofjes, door mij omgetoverd tot een kussenhoes.

Ik hoop dan ook dat ik door het schenken van regenboogkussens, samen met andere borduursters kleur kan brengen in het leven van hen die het moeilijk hebben.

Carin Zwaneveld
Nederweert, 19 oktober 2006

Hoe het verder gaat....

Carin heeft veel mensen een steuntje in de rug kunnen geven met mooie kussens. Toen het bericht kwam dat ze om gezondheidsredenen moest stoppen en geen aanvragen meer aannam, heb ik aangeboden om het over te nemen. Ik borduurde al ruim een jaar mee en was bekend met haar werkwijze. Er is aan beide kanten goed over nagedacht. Zowel door Carin als door mij. Voor Carin een grote stap om het geheel uit handen te geven, voor mij omdat ik een goed lopende site over nam. Niets langzaam opbouwen, gewoon een flinke duik in het diepe. Ik zou het echter niet aangeboden hebben als ik niet het vertrouwen had dat alles goed zou komen.

Vandaar dat we verder gaan met het maken van kussens voor mensen die wat kleur in hun leven kunnen gebruiken.

Siobhan Geurts, juni 2008

Het gaat nog steeds verder ...

Ik heb mij in juli 2014 aangemeld om als borduurster en naaister mee te gaan werken aan de Regenboogkussens. Heel spannend in het begin, maar vooral ook heel leuk om te doen. Het is mooi om te zien hoe en wat hier allemaal bewerkstelligd wordt. Ik voelde me al snel helemaal thuis bij alle creatieve mensen die hieraan meewerken en alles wat er bij komt kijken.

Toen Siobhan aankondigde te willen stoppen als coördinator, heb ik vrijwel meteen gereageerd dat ik dit wel over wilde nemen. Dat zou je impulsief kunnen noemen, maar ik noem het liever intuïtie. Dat is namelijk 1 van de kenmerken waarmee we met zijn allen de Regenboogkussens maken. En dat maakt het heel bijzonder.

Marga Stroo, maart 2015

sluiten